Κατόπιν των αναφορών μας σχετικά με το Αμερικάνικο τραπεζικό σύστημα - κατά βάση - έχουν πολλοί φίλοι διατυπώσει την απορία τους αναφορικά με τα ισχύοντα στο (δικό μας) Ευρωπαϊκό.

Επειδή αντιλαμβάνομαι και κατανοώ πλήρως ότι ενώ "εισήλθαμε" στην ΟΝΕ, ουσιαστικά ελάχιστοι ποτέ αντιληφθήκαμε τι πραγματικά συνέβη, για λόγους που θα φανούν στην συνέχεια, ας δούμε σήμερα στην αυγή του νέου έτους, τι είναι τελικά αυτή η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), πόσο διαφέρει ή μοιάζει με την FED, τι εξουσίες έχει, πόσο ελέγχεται, ποιοι την διοικούν.

Ξεκινάμε καταρχήν λέγοντας, ότι η Ο.Ν.Ε., η "Οικονομική και Νομισματική Ένωση" είναι 100% νομισματική για τους συμμετέχοντες (πλην Βρετανίας, Δανίας, Σουηδίας) και ελάχιστα "οικονομική". Το ενιαίο νόμισμα είναι λοιπόν γεγονός για τους "εταίρους".
Η ενιαία οικονομική πολιτική, όμως, είναι μια φενάκη, μια απάτη και εν τέλει δεν υφίσταται επ' ουδενί ως "ενιαία". Το ζητούμενο για την Ε.Ε. ήταν να υιοθετηθεί ένα ενιαίο νόμισμα το οποίο θα προσφέρεται για ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΚΗ διαχείριση. Είναι καταρχήν, άλλη μια απτή απόδειξη ότι ο έλεγχος του νομίσματος ("η νομισματική πολιτική") η οποία έχει εκχωρηθεί στους τραπεζίτες από τα κράτη, είναι η ΜΟΝΗ και ΙΚΑΝΗ συνθήκη για εξουσία σε όλους τους τομείς. Στην Ευρώπη, φορέας αυτής της δοτής εξουσίας, είναι η ΕΚΤ όπως αντίστοιχα συμβαίνει με την FED στην Αμερική.

Η ασκούμενη από το ECOFIN, το συμβούλιο των Υπουργών Οικονομικών, κατά περιόδους "κοινή πολιτική" είναι σημειολογικά ένας νάνος μπροστά στις λειτουργίες, τις εργασίες και τα μέσα νομισματικού ελέγχου της ΕΚΤ.
Οι λέξεις "λειτουργίες - εργασίες - μέσα νομισματικού ελέγχου" είναι ακριβώς οι ίδιες τις οποίες χρησιμοποιεί το Καταστατικό του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών (ΕΣΚΤ) για να περιγράψει τις εξουσίες και τις αρμοδιότητες που έχουν εκχωρηθεί στην ΕΚΤ από τα κράτη-μέλη. "Κομψές και μαλακές" για να μην προκαλούν την προσοχή. Όπως κομψή είναι και η διατύπωση που αφορά σε ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα προνόμια της ΕΚΤ, την "ανεξαρτησία". Ανεξαρτησία σημαίνει "μην του μιλάτε του παιδιού":

"...ούτε η ΕΚΤ ούτε οι εθνικές κεντρικές τράπεζες, ούτε κανένα μέλος των οργάνων λήψεως αποφάσεων των εν λόγω οργανισμών, ζητά ή δέχεται υποδείξεις από κοινοτικά όργανα ή οργανισμούς, από οποιαδήποτε κυβέρνηση κράτους μέλους ή από οποιονδήποτε άλλο οργανισμό." (άρθρο 7)

Σε αυτές τις λίγες γραμμές περιγράφεται η πιο αυταρχική όψη του κατά τ' άλλα φιλελευθερου τραπεζικού συστήματος. "Δεν δεχόμαστε υποδείξεις" - και "ούτε ζητάμε". (Οι πιο "ανεξάρτητες" Τράπεζες παρεμπιπτόντως είναι 'συμπτωματικά' η ΕΚΤ, ηFED και η Ελβετική Κεντρική Τράπεζα).

Αυτοί οι οποίοι έχουν το αποκλειστικό προνόμιο να εκδίδουν και να κυκλοφορούν το χρήμα και στην Ευρώπη, είναι οι Τραπεζίτες (τα κράτη μπορούν να κυκλοφορούν τα... κέρματα, υπό την έγκριση της ΕΚΤ βέβαια - άρθρο 106 Συνθήκης Ευρωπαϊκής Ένωσης). Είναι οι τραπεζίτες των κυβερνήσεων και του δημοσίου αλλά ταυτόχρονα και οι τραπεζίτες και ελεγκτές των εμπορικών τραπεζών. Είναι αυτοί που ρυθμίζουν τα συναλλαγματικά αποθέματα και εν πολλοίς τι κεφάλαια κυκλοφορούν και προς τα που.
Και "δεν δέχονται υποδείξεις".
Όχι μόνο αυτό, αλλά όλα τα κοινοτικά όργανα ΥΠΟΧΡΕΟΥΝΤΑΙ να ζητούν τη γνώμη της ΕΚΤ αλλιώς υπέχουν κυρώσεις (άρθρα 4 και 34.3 Καταστατικού).

Αυτό το Ευρω-καθεστώς ονομάστηκε στη νομική επιστήμη, "δημοκρατικό έλλειμμα".

"Σε καμία περίπτωση στην ιστορία του Υπ. Οικονομικών, αλλά και στη πρακτική των άλλων κρατών της Ευρώπης τα οποία εκδίδουν ομόλογα, ελέγχεται ή παρακολουθείται η δευτερογενής αγορά των ομολόγων"

Είναι μια αγορά ανεξέλεγκτη, χωρίς εποπτεία. Το πως διενεργούνται οι συναλλαγές εκεί και με τι κανόνες, ΠΟΥΘΕΝΑ δεν αναφέρεται.Σε αυτήν την αγορά κινούνται όσοι δεν δέχονται υποδείξεις.Οι ίδιοι, όμως έχουν και άλλα προνόμια:

β. Ουδεμία γνωμοδοτική ή συμβουλευτικού χαρακτήρα επιτροπή υφίσταται στην Ευρώπη η οποία να "συνεισφέρει στο έργο" της ΕΚΤ. Έτσι, ένας κλειστός κύκλος ανθρώπων αποφασίζει για τις τύχες μας, κεκλεισμένων των θυρών με μπούσουλα τα συμφέροντα του κύκλου του. Ακόμα και στις ΗΠΑ, υπάρχει το Federal Advisory Council. Εις τας Ευρώπας, όχι.

στ. Ο πρόεδρος της ΕΚΤ, μπορεί να εμφανίζεται σε Επιτροπές της Ε.Ε. αλλά όχι στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ο πρόεδρος της ΕΚΤ ΔΕΝ ελέγχεται από την Ολομέλεια (Συνθήκη άρθρο 113.3)

Όλα τούτα στο πλαίσιο της "απόλυτης ανεξαρτησίας" ενός ολιγαρχικού οργάνου, μη αιρετού, εσωστρεφούς και μυστικοπαθούς, με αδιαφανείς διαδικασίες λήψης αποφάσεων για ποιον λόγο;

"Για τη νομισματική σταθερότητα και την προστασία του νομίσματος", έλεγαν.

Τότε που ουδείς ενημέρωσε την κοινή γνώμη των κρατών για το τι επακολουθεί. Κανείς δεν ενημέρωσε για το τι εξουσίες εκχωρούνται και σε ποιους. Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να ξεσκεπάσει αυτό το μπουλούκι και να πει, ότι αυτό δεν είναι Ευρωπαϊκή Ένωση κρατών, αλλά Ευρωπαϊκή Ένωση τραπεζιτών.

Το κείμενο της συνθήκης και του Καταστατικού ποιοι το επεξεργάστηκαν;

Μια κλειστή ομάδα από τραπεζίτες.

Παραδόθηκε, χωρίς καμία αλλαγή προς ψήφιση στα πολιτικά όρνεα, τα οποία και το υπερψήφισαν "ευχαρίστως".

Δείτε τους στόχους των 3 σταδίων της "προσαρμογής" και θα καταλάβετε:

Νομοτεχνικά το κείμενο του Καταστατικού είναι προϊόν πανουργίας με διατάξεις που συχνά δεν έχουν μια οργανική/συστημική ενότητα (κοινώς ανακατωμένες), γεγονός που φυσικά και δεν μπορεί να δικαιολογηθεί όταν είναι προϊόν κορυφαίων θεωρητικά νομομαθών και τέτοιας μεγάλης σπουδαιότητας. Επομένως, κάτι τέτοιο έγινε ΣΚΟΠΙΜΑ και για προφανείς λόγους. Να μπερδέψει όποιον ανυποψίαστο θα ήθελε να "του ρίξει μια ματιά", να κουράσει όποιον ήθελε να το μελετήσει. Αυτό από μόνο του λέει πολλά και εξηγεί επαρκώς τι σημαίνει τραπεζικό σύστημα, ποιους ελέγχει, τι δύναμη και τι επιρροή ασκεί και τελικά, πόσο χάρτινο είναι το όλο οικοδόμημα της πολιτικής "εξουσίας" και σε αυτήν την πλευρά της πολιτισμένης Δύσης.

Με μια φράση: Το χρήμα κυβερνά. Μας τύλιξαν σε μια Ευρωπαϊκή κόλλα χαρτί (το αγαπημένο υλικό του τραπεζίτη).

Εν τω μεταξύ, όλες οι αρμοδιότητες των Εθνικών Κεντρικών Τραπεζών αφαιρέθηκαν εν μία νυκτί και συγκεντρώθηκαν στο στρατηγείο της Φραγκφούρτης. Οι εθνικές κεντρικές τράπεζες αυτήν την στιγμή έιναι ΑΚΡΙΒΩΣ ό,τι και οι 12 Reserve Banks στις ΗΠΑ που αποτελούν την FED. Τοπικά παρατηρητήρια, του προύχοντα.

[Και μια μικρή ιστορία, για την Φραγκφούρτη. Συμπτωματικά, μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, υπό την Αμερικανική κατοχή/πίεση και ταπεινωμένη από 2 πολέμους, η Γερμανία αποφάσισε να δημιουργήσει ένα "Ομοσπονδιακό κράτος", στα πρότυπα των ΗΠΑ, αποτελούμενο από κρατίδια (αντί για πολιτείες) και με μία ομοσπονδιακή τράπεζα αλά FED, την Bundesbank η οποία δημιούργησε τα δικά της τοπικά διοικητικά "παρατηρητήρια", τα 9 Landern αλά Reserve Banks (και τώρα αλά Εθνικές Κεντρικές Τράπεζες στο Ευρωπαϊκό μας σύστημα). Η Bundesbank ήταν κάποτε το Διοικητήριο της Ευρώπης, ειδικά μετά το 1979. Τώρα μας ήρθε η ΕΚΤ του κ. Τρισέ. Ένας Jamaican in New York, ένας Γάλλος στην Φραγκφούρτη. Κοντά στην πρώην, την Bundesbank, μην χανόμαστε.]

Εν ολίγοις το χρήμα και οι κανόνες του είναι και στην Ευρώπη στα ζεστά χέρια των τραπεζιτών. Η ΕΚΤ, μπορεί να μην ανήκει σε ιδιώτες, όπως η FED (μέτοχοι είναι οι Εθνικές Κεντρικές Τράπεζες) αλλά α. έχει εξασφαλίσει την απόλυτη ανεξαρτησία της από τους πολιτικούς και επομένως τους λαούς/κοινωνίες, β. δέχεται με ευχαρίστηση την επιρροή που τις ασκούν οι τραπεζικοί όμιλοι στην "χάραξη της νομισματικής πολιτικής" - κυρίως στην επιτοκιακή - καθότι τα στέλεχη της, άπαντα, προέρχονται από το τραπεζικό σύστημα. Το Ευρωπαϊκό θαύμα, είναι πιο εξελιγμένο, στο να μην δημιουργεί "υποψίες".

Όσοι λοιπόν πιστεύατε μέχρι σήμερα ότι η κυβέρνηση σας ψηφίζεται από τον λαό, καλώς το πιστεύετε.

Στην νεο-αυταρχική εποχή μας, ΔΕΝ χρειάζεται μάλλον να δολοφονούνται απείθαρχοι πολιτικοί/πρόεδροι/πρωθυπουργοί, να διεξάγουμε πολέμους και να νοθεύουμε εκλογές ΚΑΤΑΡΧΗΝ. Αυτά ήταν κάποτε τα βασικά όπλα του συστήματος.
Ένα σύστημα ηγεμονίας κατάφερε να βάλει τους φραγμούς αυτούς "στην πολιτισμένη Δύση", πως; Με το χρήμα. Το χρήμα αντικατέστησε το αίμα. Πλέον με αίμα δεν πληρώνουν οι "πολιτισμένοι δυτικοί" αλλά οι άλλοι απολίτιστοι, Άραβες, Ασιάτες, Λατινοαμερικάνοι, Αφρικάνοι, κλπ. Μέχρι και αυτοί να φτιάξουν την δικιά τους Οικονομική και Νομισματική Ένωση (σχετικά με το χρήμα και το αίμα, δείτε και το documanteur noir του Στ. Κούλογλου που παίζεται στις αίθουσες).

Και αφού λοιπόν όλα έγιναν για την σταθερότητα των τιμών και του νομίσματος, τι θα 'πρεπε να γίνει τα 2 τελευταία χρόνια όπου γνωρίσαμε 2 δραματικές στιγμές/τάσεις. Τον υψηλότερο πληθωρισμό της ιστορίας της ΟΝΕ και την μεγαλύτερη πτώση της ισοτιμίας του νομίσματος. Συν την γενικότερη κρίση την οποία επ'ουδενί δεν απέτρεψε ή από την οποία προφυλάχθηκε η "Ένωση".

Λοιπόν; Αναιρέθηκε ή όχι στην πράξη το δικαιοπρακτικό θεμέλιο της Ένωσης;

Αυτή είναι η ερώτηση - κλειδί.

Αλλά φυσικά αυτήν την ερώτηση ουδείς πολιτικός θα τολμήσει να την θέσει, να την προβάλλει. Και αν κανείς τολμήσει, θα 'πυροβοληθεί' στο όνομα της "Ευρωπαϊκής Ενότητας". Της τραπεζικής ενότητας. Άλλωστε, όποιος θέλει (και τολμάει) ας βγει εκτός Ευρώπης. Η οικονομική του εκτέλεση είναι δεδομένη. Το ψευτοδίλημμα μέσα ή έξω από την Ευρώπη, είναι ουσιαστικά Φιλιπινέζος στην Εκάλη ή στις Φιλιππίνες (φυσικά πρόκειται για αλληγορία). Τόσο απλά.

Τι πραγματικά κατάφερε η ΟΝΕ; Ό,τι και η FED. (παλιότερα άρθρα -2)

Αύξηση των τραπεζικών πιστώσεων από τις Εθνικές Κεντρικές Τράπεζες...

Εκρήξεις 200% - 300% σε όλους τους δείκτες.

Ποιος "επωφελήθηκε" από την ΟΝΕ;
Ποιος προστατεύεται από τα νομοθετικά κείμενα;
Πόσο όμοιες είναι η FED και η ΕΚΤ;

Νομίζω, συνεννοηθήκαμε.