Υπό άλλες συνθήκες θα αναρωτιόμασταν, τι ενδιαφέρει κάτι τέτοιο το blog μας.

Η Πρόεδρος του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) Margaret Chan, μας ενημέρωσε, παρόλαυτα για την εντεινόμενη ανησυχία του Οργανισμού ότι "η 'κρίση', θα αυξήσει κατακόρυφα τα ποσοστά αυτοκτονιών και κατάθλιψης στον πλανήτη καθώς οι άνθρωποι παλεύουν να αντιμετωπίσουν την φτώχεια και την ανεργία. Η κατάρρευση των αγορών, θα επιτείνει", λένε, "τα αισθήματα απόγνωσης ανάμεσα στους ανθρώπους που είναι ευάλωτοι σε τέτοιες ασθένειες."

Ο ΠΟΥ (ο οποίος υπάγεται στα Ηνωμένα Έθνη), αναφέρει ότι οι επιπτώσεις "ειδικά αφορούν τους μεσαίου και χαμηλού εισοδήματος ανθρώπους, των οποίων η πρόσβαση σε θεραπεία είναι περιορισμένη"...

Η κ. Margaret Chan ανέφερε ότι "δεν πρέπει να υποτιμηθεί η 'αναταραχή' και οι συνέπειες της παρούσας κρίσης", δεδομένου ότι "η φτώχεια και τα σχετιζόμενα με αυτή αισθήματα, όπως η βία, η κοινωνική απομόνωση, και η 'συνεχής ανασφάλεια' είναι συνδεδεμένα με την εμφάνιση ψυχικών διαταραχών."

Στη συνέχεια, ο Benedetto Saraceno, προϊστάμενος του ΠΟΥ για θέματα ψυχικής υγείας, ανέφερε στο Reuters ότι "η φτώχεια είναι συνέπεια τέτοιων γεγονότων, όπως τα χρέη, η απόγνωση, το αίσθημα απώλειας, στις μεσαίες και χαμηλότερες τάξεις." Διότι "ακόμα και οι (ήδη) φτωχοί μπορεί να επηρεαστούν από την κρίση".

Τέλος ανέφερε ότι "υπάρχουν ξεκάθαρες αποδείξεις, ότι η τάση για αυτοκτονία σχετίζεται με οικονομικές καταστροφές. Δεν αναφέρομαι στον εκατομμυριούχο που πήδηξε από το μπαλκόνι αλλά στους φτωχούς", είπε.

Τα παραπάνω είναι η επιστημονική και απτή απόδειξη, του τι συμβαίνει στους απλούς ανθρώπους (την πλειονότητα) από τα παιχνίδια δύναμης, εξουσίας, κέρδους που παίζονται στην πλάτη τους. Όταν η υλική ευδαιμονία καταρρέει και βλέπουνε φάτσα-κάρτα πια, τα συναισθηματικά/ψυχολογικά κενά της ζωής τους.

Επαναφέρω δε (για να μην ξεχνιόμαστε) την ευδαιμονική αντίληψη των ιδεολόγων του Συστήματος, όπως προ ολίγων ημερών την παρέθετα από το σχετικό άρθρο - απορία του δικού μας Ανδρέα Ανδριανόπουλου:

Προ κρίσης, είχαμε να λέμε για έναν άνθρωπο ο οποίος αυτοκτονεί κάθε 40''. Μέχρι να διαβάσετε αυτό το σχόλιο 3-4 συνάνθρωποι μας θα έχουν προβεί στο "απονενοημένο διάβημα".

Προ κρίσης, το CNN, όχι το Al Jazeera, μας ενημέρωνε ότι 19.000.000 Αμερικανοί υποφέρουν από "κλινική κατάθλιψη".

Πως κι έτσι, θα μπορούσαμε να αναρωτηθούμε, σε έναν κόσμο τόσο μεγάλης ευημερίας;
Πως είναι δυνατόν να λέμε ότι μεγαλώνουν η φτώχεια και οι ανισότητες (που κατά τον Π.Ο.Υ. είναι βασικός παράγοντας των σχετικών ψυχικών ανωμαλιών), σε αυτόν τον υπέροχο κόσμο της ισότητας και του πλούτου που μας προσφέρουν οι εκφραστές της ιδεολογίας των Ανδριανόπουλων, Bernanke, Greenspan, Cheney, Berlusconi, Putin, Blair, Sarcozi κλπ,κλπ και όλων των λοιπών - αυτών των λαμπρών ηγετών που χαράσσουν τις πολιτικές, την ιστορία, το μέλλον και τις ζωές μας;

Αλήθεια, δεν ήταν όπως νομίζαμε, τα κέρδη των επιχειρήσεων και οι συστάσεις των οίκων, το χάπι του λαμπρού μέλλοντος μας;
Δεν είχαμε τόσα δάνεια και κάρτες, να καταπραΰνουν τον πόνο μας;
Δεν συμβάλλαμε κι εμείς στην "ανάπτυξη", την "εξωστρέφεια", την "μόχλευση", τον θρίαμβο, που οι Πρόεδροι, οι Πρωθυπουργοί, οι Κυβερνήσεις, οι Κεντρικές Τράπεζες, βρε αδερφέ χαρίζαν στον κοσμάκη με τα P/E και τα Rallies, τα "Doctor-Feel-Good" νούμερα τους, τις εκθέσεις και τα προγράμματα τους;

Στο βασίλειο της Visa και του Prozac, της τηλεοπτικής ευθανασίας και της ανυπαρξίας, του αήττητου χαρακτήρα των ηλιθίων, η απάντηση είναι κατηγορηματικά "ΟΧΙ".

Και [b] απλά παραδείγματα από την καθημερινότητα, αρκούν για αυτό το μεγάλο και συντριπτικό ΟΧΙ.

Ένα από αυτά είναι ότι "στελέχη" της υπό κατάρρευση AIG, την οποία φορτώσανε στον Αμερικάνο φορολογούμενο - έτσι για να ξεχάσουν τα παιδιά το χτυποκάρδι που πέρασαν (δεν είναι και λίγο να ΚΟΝΤΕΨΕΙΣ να χάσεις τα εκατομυριάκια $ σε bonus και μισθούς) - έκαναν ένα Long weekend στα executive/master δωμάτια διαμένοντες του ξενοδοχείου Monarch ST. Regis. Πληρώσανε κάτι παραπάνω, (η εταιρεία δηλαδή - οι φορολογούμενοι πλέον δηλαδή), κάπου $440.000, αλλά πρέπει να ξεσκάσανε.

Ο λογαριασμός εδώ και εδώ

(η ανακοίνωση)

Ελάτε βρε παιδιά. Όταν ο υποψήφιος McCain έχει 13 executive αυτοκίνητα και 7 σπίτια, όταν (όπως έγραψα στον Ανδριανόπουλο - αρκετά ασχολήθηκα με αυτόν)
"...Τι να πεις βεβαίως για μια χώρα, όπου ο Υπουργός Οικονομικών ήταν ιθύνων της Goldman Sachs, η Υπουργός Εξωτερικών ανώτατο στέλεχος της Chevron, o υπουργός Εμπορίου πρώην Διευθύνων Σύμβουλος της Kellog, o Yπουργός Άμυνας, μέλος σε ΔΣ 4-5 εταιρειών με αντικείμενο "αμυντικά συστήματα" και στην Fidellity (και σχεδόν ένοχος στην υπόθεση Ιράν - Κόντρας) και πάει λέγοντας. ", όταν ο έτερος υποψήφιος παιδί-του-λαού Obama έχει ως χορηγούς στους πρώτους 10, 5 τράπεζες, την Google, την Microsoft και την Time Warner,
(δες),
ΕΣΕΙΣ περιμένετε τα μυρμηγκάκια της AIG να κάτσουν στην φωλιά τους;
Τους πολιτικούς και τους λοιπούς "υποστηρικτές" να συντρέξουν;
Την ζωή σας να γίνει καλύτερη; Τα προβλήματα μας να λυθούν;

Πάρτε κανά PROZAC και περιμένετε τον "επόμενο ανοδικό κύκλο".

Ή πατήστε τον ακόλουθο σύνδεσμο και ονειρευτείτε πως θα είναι, αν ζούσατε κι εσείς στον κόσμο των Bailouts και των Rescue Plans.

Παρασύρθηκα. Σταματώ εδώ, διότι αν συνεχίσω λίγο ακόμη, ο χρόνος περνάει και άλλος ένας συνάνθρωπος μας θα βάψει μαύρη αυτήν την ανάγνωση έχοντας αυτοκτονήσει.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ στα ΝΕΑ...